قصيدة ( الشوق يا نجمتى ) للشاعر (( شعبان أحمد ))

الشـــــــــــــــــــــــوق يا نجـــــــــــــمتى

وتعب الشوق معايا ....... ماعرفت أمشى ولا
أستنى الفجر يطلع........ بعد ما نامت نجومى
روحت جوا مدارها.......أصل انا عاشق ليالى
أسهر والنجمه تصاحبنى.... تغزل الأشواق معايا
م العشا لحد ما نصبح...... والغنوه تايهه ما بيننا
وتعب الشوق معايا.........ونسيت انى مسافر
م الضحى لحد التماسى ...واحتارت حته منى
تستنى ولا تلازمنى...... شايفه انى مغرم صبابه
عاشق لعيونها وباغنى...غنوة حب وكلامها
وكأنه حته منى ........... حرفين تلاته ومعاهم
كام كلمه وليهم معنى..... يتفسر للحبايب
وكل اللى يشوفنى بحالى....يقول عاشق يا بخته
حسدونى وانا مالى بيهم.....وتعب الشوق معايا
كلمه وكانت فى بالى.......غيرت كل أحوالى
ياقمر سهران يوماتى...... بتلاغى فى النجوم
إهدا وارحم عيونى........خلاص جفاها النوم
حتى حلمى الصغير.......مقدرشى فى يوم يكون
صعب اضحك أو أغنى...مكتوب عليا الهموم
شايل فى قلبى دقه........ وبتكبر كل يوم
باين راح تبقى موجه.....جواها مقدرشى أعوم
وتعب الشوق معايا.......ونسيت من فرحتى
أرسم كل خطاوى........مرسومه فى سكتى
يمكن فى يوم أتوه........وأضيع فى غربتى
وألاقى نفسى عايز......أرجع لدنيتى
ساعتها من غير ما افكر....أدور على رسمتى
مليون خطوه للأمام......يمين على ناصيتى
بيتى الصغير لسه........مستنى رجعتى
وتعب الشوق معايا......ورجعت لى ضحكتى

شعبان أحمد ....... مصر