قصيده ( عبقرية الجمال ) للشاعر (( جمال الشاعر ))

--------- عبقرية الجمال
------------------------------------------------------------------------------
قلت لها ذات يوم
اخاف عليك من نفسى
فتبسمت
أحسست بأنوثتها تجسدت
فقلت لها يامرضعة القمر
وأبنة عمرى
ياسلسبيل الشوق
فى ربوع الكون
منك الثمار افرزت
فتكونت فتجملت
فنضج الشوق فى قلبى
وعلى رأسى تربعت
كنت اداعبها كالأطفال
وألعق اصابعها كطفل يغار
كانت دريه
كانت فى الجمال حوريه
صوتها أجمل من صوت البندقيه
احس بالنصر وأنا فى خلدها
حين تتحدث صوتها أغنيه
وحين تلامسنى
احس بيدها كريشة فنان
يرسم على وجهى مراسم عفويه
ياقوته بين يدي
وأنوثه مرمريه
هذه الطاغيه فى جمالها
لم تشبه نساء الكره الأرضيه
بل هى من ملائكة الرحمن الدنيويه
بها كل احلامى كرجل وفاضت
فى عينيها فى غيمتها
فى سنابل شعرها
فى قوامها أشياء زكيه
فى وجهها مرآه
وعلى ثغرها مسرحيه
طاغيه فى كل شئ
أثملتنى من عشقها فكانت
الأولى والأخير وعمرى بأكمله هيه

------------ كتب جمال السواح