قمر وأربع نجوم
لما كنا صغيرين
كان فيه أمان
كان فيه حنان
كانت قلوبنا مسلمه
من غير كلام
من غير كلام
كانت حكاوى جدتى
زى العلام
كانت تقلى لما تعشق
أعشق قمر
كنت فاكر أن القمر
هوه السهر
أيام وعدت والسنين
خدنى الحنين
وعشقت أجمل من قمر
كان نورها فارد قوته
مستحيل نقول بشر
فى الوصف كانت الملاك
فى عيون حببتى
الحنان والأمتلاك
الخد طارح من عنيها
الأبتسامه
شفت اليمامه الله عليها
فى كل خطوه
تسحر الأرض بقومها
ينبت الزهر فى غرمها
حببتى مش ذى البنات
حببتى آيه من الأيات
علشنها خاصمت الحنات
يسكرنى صوتها
لو نورها فات
تقتلنى دمعه تنزل سكات
وهيه بالنسبالى عمرى
اللى جى وعمرى اللى فات
------- كتب جمال السواح
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق